Benim Efendim!
3 Mayıs 2011 · 1 dk okuma
Benim Efendim! Ben sana bendim Bir üfledin de, Yıkıldı ben’dim. Ben ki ,yıldızdım, Dağbaşı bendim. Şimdi sen oldun, Aleme pendim. Benim Efendim!!!
Benim Efendim! Feza Levendim! Ölmemek neymiş, Sende öğrendim. Kayboldum sende, Sende tükendim! Sordum aynaya; ”Hani ya kendi?, Benim Efendim.!!
Benim Efendim! Emri yüklendim! Dağlandım kalbden, Ve mühürlendim. Askerin oldum, Başta tülbendim; Okum sadakta, Elde kemendim. Benim Efendim
N.F. Kısakürek

