İçeriğe geç
19 Kasım 2026 · 10 Cemaziyelahir 1448

Allah’ın Sevgilisinin Sevgilisi Hz. Aişe

3 Mayıs 2011 · 4 dk okuma

Hz. Aişe… Ondaki meziyetleri, nimetleri saymanın, imkânı var mı-

dır acaba! islâm’ın en seçkin hanımlarından olan Hz. Aişe, ailesinin islâm

ile şeref bulmasından çok az bir süre önce dünyaya gelmiş iman

lütfuna hiç tahribata uğramadan kavuşmuş bir nimet sahibidir. Allahu

Zü’l-Celal’in ona olan ikramı kendisi doğar doğmaz başlamış,

Mekke’nin en muteber ailesi yanında dünyaya gelmesi bir yana bu ailenin

islâm ile şereflenişinin ardından kucaklara verilmesi nimet üzere

nimet ile donanmasına vesile olmuştur.

O, islâm kadınları arasında hatta mü’minlerin tamamı arasında anlatıl

ması ve anlaşılması güç insanlardan biri olarak sayamayacağımız

kadar çok özelliği şahsiyetinde bir araya getirmiştir. Buna bir de Rahman

ve Rahim olan Allahu Teâlâ’nın ihsanları eklenince nev-i şahsına

münhasır abide bir hanımefendi zuhur etmiştir.

islâm tarihinin her köşesinde onu görürsünüz. Çok uzun yaşamış,

çok şey görmüş, çok şey öğrenmiş hiçbir şeyi unutmamıştır. En

önemlisi de nedir biliyor musunuz? Öğrendiği hiçbir şeyi kendine

saklamamıştır. Bilgi ve görgüsünü, daimi bir ışık kaynağı gibi çevresine

yayarak sadece Asr-ı Saadet’in değil bütün ümmetin yolunu aydınlatmış

tır. Ümmete onun kadar fayda sağlamış bir başkasını bulmak

ancak Ebû Bekir ailesinde yapılacak bir tecessüs ile mümkün olabilir.

Babasının kanatları altında büyümüş fakat onun gölgesinde kalmamış-

tır. Ashâbın büyükleri arasında bulunmuş fakat hiç kimse sesini

onunkinden yüksek tutmamış, söyledikleri ve yaptıkları sebebiyle

kimseden ürkmemiş, hiçbir kimseyi ürkütmemiş, bilakis herkese

ümit ve şevk membaı olmuş bir ulu kişidir, bir nadide hanımefendidir.

Nasıl Hz. Hatice’nin bir eşi daha gelmeyecek, onun engin sevgisi

ve merhameti seviyesine kimse ulaşamayacaksa hiçbir kadın ve erkek

de eşi tarafından Hz. Aişe kadar çok sevilemeyecektir.

Allahu Teâlâ dinini Hz. Aişe’nin keskin görüşlü, zayıflamaz hafızası,

müşahhas aklı, dolmak nedir bilmeyen öğrenme kâsesi, solgunluk

emaresi göstermeyen ilmi, pervasız cesareti, taşkın heyecanı, sarsılmaz

dirayeti, emsalsiz tevekkülü ve teslimiyeti, taçsız ve tahtsız mahfi

saltanatı ile desteklemiştir.

Ümmetin bütün kadınlarının baş üstünde, gönül tahtında gezdirdği

Hz. Aişe, başka bir benzeri olmasa bile hepimize misal olmaya tek

başınna kâfi, bütün islâm’da Kadın’ müddeilerinin şom ağızlarını kilitleyici,

iddialarını bertaraf etmeye muktedir, arzı sarsan bir vakıadır.

Bu ikram, şanı yüce ve kudret sahibi Hak Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri’nindir,

şükür, taat ve tevazu kullarının borcudur.

Âlemlerin Fahri Peygamber Efendimiz’in yaptığı her şey, söylediği

her söz, mü’minler için bir misal ve emirdir. Bizzat tatbik edeni görerek

öğrenme usulü de bu emirlerin hemen ve çabucak hayata aksettirilmesinin,

yaşanır olmasının, alışkanlığa dönüşmesinin en çabuk yoludur.

Bütün ashâb-ı kirâm bu nimete nail olmuştur. Ancak onların

göremediği, bilemediği başka şeyler de vardır. Bir toplantıda bulunup

diğerine katılmayanlar olmuştur, bir elçi grubu ile yapılan görüşme

herkesin katılamayacağı bir meclistir, vahyin gelişi, ilk kez tebliğ edilişi

ve o anda olup bitenler birkaç talihlinin dışında kimsenin şahit

olamayacağı şeylerdir. Peygamber Efendimiz’in muhterem eşleri ve

özellikle Hz. Aişe bunlardan pek çoğuna şahit olmuşlardır. Bütün insanlara rehber olan bir

Peygamber’in yanında olmak, meclisinde bulunmak çok özel bazı yetenekler gerektirir.

Meclisinde bulunmak çok özel bazı yetenekler gerektirir. Öncelikle

her şeyi; doğru, olduğu gibi anlamalı ve aslına uygun şekilde yorumlayabilmek

için Peygamberimiz’in görüşünü tespit etmiş olmak gerekir.

Zira kulak duyar, gönül hisseder, zihin yorumlar. Bunların hepsi

aynı hizada ve aynı hassasiyette olmalı ki netice aslından aykırı bir yöne

meyletmesin. Bu kişi aynı zamanda, nefsi değerlendirmelerden sakınabilmek için üstün bir ahlâk

ve dürüstlüğe sahip olmalıdır ki Hz Aişe’nin dürüstlüğü onun en başta gelen özelliğidir.

. Çok defa bu yüzden başı derde girmiştir.

. Peygamber (sav) yoldaşı ilme aşk derecesinde bir

Bağlılığı elde etmiş olmalıdır. Bütün bir ümmetin sorularına ve merakları

na tatmin edici cevaplar verebilmelidir, bununla birlikte bu

sorgu ve suallerden bunalmayacak bir sabra, her biri ile özel ilgilenecek

kadar da geniş hoşgörüye mâlik bulunmalıdır. Kıyamete kadar gelecek ümmetin yapacağı

amellerle bir kısmını onun aktardığı düşünülürse, hele Peygamber Efendimiz’in

vefatından sonra insanların başvuru merkezi durumuna geleceği

igöz önünde bulundurulursa bu kişinin, Peygamberimiz (sav) zamanında

yaşanmamış meseleler hakkında içtihatta bulunabilecek seviyede bir

kimse olması da kaçınılmaz bir mecburiyet olacaktır…

Bütün bu saydıkklarımızdan ötürü genelde peygamber hanımları,

özellikle Hz. Aişie tesadüfen Peygamber eşi olmuş bir hanım değildir.

O bizzat bütün bu hususlara uygun şahsiyeti ile seçilmiş bir hanımefendidir.

‘Es-Sıddıka’ unvanıyla anılır. 614 yılnda Mekke’de sahabenin en

Şereflisi Hz. Ebû Bekir ile Ümmü Ruman’ın kızları olarak dünyaya

gelmiştir. Hiç çocuğu olmadığı için kız kardeşinin büyük oğlunun adı

ile Ümmü Abdullah diye anıldığıda olmuştur. Daha ziyade kendi ismiyle

anılır ve künyesi, Ümmü’l-Mü’minin Aişe Ebû Bekir es-Sıddık

el-Kureyşî şeklindedir.

Öncelikle Hz. Aişe, çok küçük yaşlardan itibaren peygamber zevcesi

Olacak şekilde yetiştirilmeye başlanılmıştır. Çünkü kutlu bir rüya

ile bu durum Peygamberimiz’e duyurulmu O da sevgili dostu Hz.

Ebû Bekir’i durumdan haberdar etmiştir. ……

—Devamı diğer sayımızda—

kaynak:Serpil ÖZCAN ( HZ Havva’dan Hz. Zeynep’e Kadınların İzinde)

Yeni sayı çıktığında haber verelim.