İçeriğe geç
19 Kasım 2026 · 10 Cemaziyelahir 1448

Su Gibi Aziz

Su... Söyleniverir bir çırpıda. İfadesinin kolaylığı nispetinde, bir muamma...

12 Eylül 2021 · 1 dk okuma

Sayısızca insan yaşamış, ilk insandan bu yana. Bir önem kazanmış dünya beşerin var oluşuyla. Bitkisi, hayvanı doldurmuş etrafı. Kâh sükûn, kâh gürültü; sürüyor bir yaşam kavgası. Ve bu yaşamın gizemi “su” …

İnsan doğar; tüm uzuvlar, sistemler yerli yerinde. Aklın sırrın ermediği, bin bir çeşit yapıyla, maddeyle. Konuşur, yürür, bakar, düşünür, ağlar, güler… Oysaki bir damla nutfe, bir damla sudur, hepsinin temelinde…

İnsan yaşar; yiyip-içerek, gezip-dolaşarak, dinlenip-çalışarak… Ayakta kalmak, kendi kıyametine kadar… Bundan mıdır bir boğaz davası? Ve o davanın vazgeçilmezi, “su”…

Mevcut olan belki de bir kaç zeytin, bir parça ekmek; o da bayat. Lakin varsa yanında katık,

yetmekte… Zira o, ab-ı hayat…

Çatlamış dudaklar, sararmış yapraklar “su” bekler… Hayvanat hayat ister, yani su diler… Damarlar, hücreler, sistemler can ister; “su” bekler… Kurumuş toprak suyu gözler…

Ne ilginç! Cümle yaratılmış hasret suya; tüm özler… Buna rağmen akınca süzülür, sürünür

yerlerde. Hiç tepeden bakmaya heves etmez de… Yüce kayadan da çıksa, dereden de geçse;

bir halde. Lakin gizliden gizliye, her şeyin temelinde…

Su… İfadesi kolay, kendi bir muamma. Biraz aralayabildiysek ne ala… Anahtar cümle; “su gibi aziz olasın” cümle cihana…

Meliha Bayram’ın Gönülden Süzülenler-1 kitabından alınmıştır.

Yeni sayı çıktığında haber verelim.