Ramazan
17 Haziran 2014 · 1 dk okuma
RAMAZAN
Tâ çocuklukta mâh-ı gufrânın Şöyle bir levha-i mutahharda Bana manzûr olurdu timsâli
İçim samt u sükûn ile mâlî Ulu bir ma’bed-i münevverede Nazar-ı iltifâtı Mevlâ’nın
Mün’atıf sâyegâh-ı minberde Bir vücûd-ı nahîf ü bî-tâbe Ki darâ’atle ser-be-hâk-i sücûd
Leb-i hâmûşu lerze-nâk-i durûd Öyle bîgane rahât u hâbe Bir ümîd-i cinânla perverde
Muttasıl zikr eder ibâdet eder Bin huşû’ u hulûs u hürmetle Her sücûdunda çeşm-i Hak-bîni…
Sıyırıp perde perde zulmetini Sermedî bir safâ-yı ru’yetle Seyr-i firdevs-i mahremiyet eder
Kâh pür-cezbe-i temâşâdır O zaman sanki Arş-ı Yezdânî Görür enzâr-ı girye-bârı ile
Gösterir dest-i subha-dârı ile, Gösterir bir likâ-yı handânı Bu gülen ıyd-ı neşve bahşâdır.

