Cisr-i Derunum
15 Eylül 2014 · 1 dk okuma
CİSR-İ DERUNUM
Gün gelir ecel dayanır kapına
Oturup af dilersin tekrar tekrar
Bakarsın çare yok elde avuçta
Amel defterin o anda kapanır
Arz edip tövbeyi Kadir Mevlâ’ya
Büküverir boynunu huzurunda
Avf-u mağfiret dileriz kapında
Mahşerden önce affeyle kulunu
Kul aciz, dil dönmez Seni övmeye
Kulun bilir ki ne kadar da övse
Eksik kalıverir bir şeyler yine
Mahşerden önce affeyle kulunu
Dünyayı ki sanma sakın ebedi
Cahillik edersin tıpkı bedevi
Ahiret her an yanında tecelli
Mahşerden önce affeyle kulunu
Der Râvi, eyle Rabbine tefekkür
Mevlâ’m dilerse kulunu affeder
Yeter ki sen kendini kulluğuna ver
Mahşerden önce affeyle kulunu
RÂVİ

